Reflectie (I)

Het collecteren of recycleren van schuldbekentenissen betekent dat we de configuratie van het gangbare systeem structureel wijzigen, in het verlengde openbaren zich een aantal inzichten die anders niet of nauwelijks gezien worden. Een en ander sluit aan bij de chaostheoretici die stellen dat een minieme fluctuatie een systeem kan ‘opblazen’ waardoor het niet meer kan terugkeren tot haar oude vorm en bijhorende geplogenheden. Dit staat beter gekend als een zogeheten vlindereffect, in potentie leidend tot een paradigmabreuk.

Neveneffect

Het collecteren van afbetaalde leningscontracten en deze herbruiken is niet alledaags, deze nieuwe vorm van geldcreatie maakt ons bewust dat er principieel nooit schaarste aan geld kan zijn. Praktisch gezien worden de oude leningscontracten omgezet in geld en in een reservefonds gestort, de effectieve besteding is een kwestie van besluitvorming. In ons voorbeeld hebben we dit fonds toevertrouwd aan overheden die hiermee a priori de eigen staatsschuld zou kunnen vereffenen. Deze denkpiste bracht ons in een lastig parket, het betekent immers dat de staat zichzelf kan ‘verrijken’ naarmate de schuld wordt afgelost. Genuanceerder, de schuldeisers krijgen hun geld terug en de voldane schuldbetekenis komt ten goede van het reservefonds (ic overheden), voor de staat betekent dit een nul-operatie. Ter reflectie het bijpassende beeld:

Shortcut

Deze nul-operatie stemt tot diepgaander reflectie en is redelijk absurd te noemen, finaal werd enkel geld overhandigd aan de schuldeisers die er vervolgens wat mee kunnen. Om deze reden kunnen we ook een ‘shortcut’ maken opdat de schuldeisers in versneld tempo hun vorderingen in ontvangst kunnen nemen, dit doen we door rechtstreeks schuld- en intrestvrij geld te onttrekken uit het ‘niets’. Ook deze transactie kan via het reservefonds verlopen, alle schuldeisers worden betaald met vers geld en de schuldbekentenis komt in het reservefonds. Door deze ingreep kunnen de schuldeisers hun kapitaal herinvesteren waarmee ook de overheid gediend is in de vorm van extra belastingen en werkgelegenheid. Deze WIN-WIN verwerkt in het beeld:

Reservefonds

In dit scenario wordt het reservefonds gevoed met het bedrag van de staatsschuld, dit leidt tot een meervoudig effect. De (1) staat wint enerzijds het bedrag van de staatsschuld, (2) de bevolking hoeft niet langer deze last op haar schouders te dragen en (3) de economie kan zich versneld herstellen. Simultaan wordt het mogelijk om een sociaal duurzame economie te installeren, aan (financiële) middelen is immers geen gebrek meer. En sterker, als blijkt dat er teveel geld in het reservefonds zit dan kan dit terug naar het ‘niets’ geboekt worden, in zekere zin kunnen we dan ook zeggen dat het reservefonds de rol van het ‘niets’ heeft overgenomen. Op deze manier krijgen we een glimp tot wat een vlindereffect kan leiden, enkel door de afgelopen schuldbekentenissen te recycleren zijn we tot andere inzichten gekomen met in verlengde een totale ommekeer van de economische crisis. Het reservefonds kunnen we principieel gelijkstellen aan ‘niets’, vergelijkbaar met een Special Purpose Vehicle of een buitenbalansvehikel. (lees meer)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s